چند پرسش از آنانی که خود را اصلاح طلب می نامند!
چرایی اشتقاق در اردوگاه چپ چیست؟
اگر نگاهی به سایت ها و مینی وب ها داشته باشیم از فراوانی اشتقاق و چند گانگی در جریان اصلاحات شاهد هستیم:
· اصلاح طلبان عمل گرا
· اصلاح طلبان پیشرو
· اصلاح طلبان اصلاحات ساختاری
· اصلاح طلبان زیست اسلامی
· اصلاح طلبان تحول خواه
این چندگانگی و چندلایگی در ساختار اصلاحات سرمنشاء گمراهی دارد!
این فراوانی منفی و آغشته به تفرقه و نفاق برآمده از پدر خوانده هایی دارد که در کشور های اروپایی و غربی جوایز علمی می گیرند!
در این رویکرد اگر نگاهی به دقت به محتوا و مضامین هر یک از این اصلاحات داشته باشیم هماهنگی برای اصلاحاتی که برای ایران«ملت و دولت» ثمره ای داشته باشد، نیست!
اصلاحات در ایران رهبران فراوانی دارد، پس هر یک چند میلیون را پرورش سیاسی دهند که دیگر نیازی به این بازی ها و دلمردگی ها نباشد.
اصلاحاتیان بازی را با کلمات عالی بازی می کند!
اصلاحتیان اگر به معنای واقعی خواستار وضع مطلوب هستند؛ بهترین را کمک به دولت نهم است!
خرداد: در گفتوگویی که هفتهی گذشته از "محمد عطریانفر" در ضمیمهی تحلیلی اعتماد ملی منتشر شد، به گذشتهی اصلاحات، عقبنشینیهای محمد خاتمی و دادگاه عبدالله نوری پرداخته شده است.
"رضا خجسته رحیمی" دوست و همکار مطبوعاتی، از عطریانفر دربارهی عقبنشینیهای مکرر خاتمی و اصلاحطلبان در برابر اقدامهای پیشگیرانهی دستگاه قدرت پرسیده و عطریانفر از دادگاه نوری، کدی را آورده که بیانگر ایستادگی و عدم معاملهی "شیخ دربند" بر سر مطالبات اصلاحی است. عطریانفر برای نخستین بار میگوید:
«امید یک زندانی نباید به بیرون باشد چون در این صورت از لحاظ روحی میشکند.
شما به ماجرای آقای نوری نگاه کنید. یادم هست یکبار یک مسوول ارشدی دادگاه ویژه روحانیت به من گفت که اگر اقای نوری مطلبی را علیه اسراییل و به نفع فلسطین در یک روزنامه بنویسد، این میتواند مستمسکی باشد تا ما ایشان را آزاد کنیم.
من این مساله را با عبدالله نوری مطرح کردم.
آقای نوری گفت که آن فرد در زندان هم آمده وهمین حرف را به خود من زده است ولی من به او گفتم که تو اگر از من بخواهی که بنویسم "ماست سفیداست" نمینویسم. چون تو میگویی هر چند که ماست سفید باشد.»
عطریانفر در ادامه اشاره کرده که چگونه محمد خاتمی به جای تلاش و ایستادگی برای آزادی کسانی چون کرباسچی و نوری، از آنها طلبکار نیز بود؛
«ابطحی از خاتمی نقل بارها نقل کرده بود؛ "عبدالله نوری نباید ازمن متوقع باشد بلکه من از او متوقع هستم". شاید آقای خاتمی میخواست حساب خود را ازاین جرگهی درحرکت اصلاحات جدا کند اما آقای نوری و باقی این تصوررا نداشتند که دریک میدان مقابل خاتمی دارند بازی می کنند وخاتمی با آنها موافق نیست. دوستان گمان میکردند که درزمین آقای خاتمی دارند بازی میکنند.»
در ادامه این گفتگو خبرنگار عطریانفر را به چالش میکشد و میپرسد؛
« سیاستورزی عاقلانه و صادقانه این است که برای پیگیری مطالبات از خاتمی عبور کنید و به آقای نوری برسید. چرا سراغ آقای نوری نرفتید؟»
پاسخ عطریانفر را میتوان "غیرقانع کننده" دانست. او با تحلیلی دمدستی و کلیشه میگوید؛
«آقای نوری گزینهای مطلوب است اما چون بنا بر تحلیل ما درمرحلهی اول ردصلاحیت میشود و ما باید به پیروزی خودمان در انتخابات فکر کنیم، یک قدم به عقب میگذاریم و به جای عبدالله نوری، خاتمی را انتخاب میکنیم.»
"عبدالله نوری"، مدیرمسوول روزنامهی توقیف شدهی خرداد و وزیر کشور دولت خاتمی برای نزدیک به یک سال است.
او به دلیل پیگیری مطالبات اصلاحطلبانه در وزارت کشور، با استیضاح مجلس محافظهکار و دستنشاندهی پنجم روبهرو شد اما رییسجمهور خاتمی، در قبل از استیضاح و در روز استیضاح جز سخنی کلی، دفاع دیگری از وزیر کشور خود نداشت.(گزارشی کاملی از استیضاح نوری را میتوانید در بخش «آشنایی با نوری» خرداد بخوانید)
نوری پس از استیضاح، روزنامهی پیشروی خرداد را منتشر ساخت و مطالبات و خواستههای جسورانهی اصلاحی را در این روزنامه پی گرفت. دستگاه قدرت برای بارها از نوری خواست تا مباحثی چون «رابطه با آمریکا، و صلح اعراب و اسراییل» را در این روزنامه مطرح نکند و از دادن تریبون به «آیتالله منتظری، نهضت آزادی و جبههی ملی ایران» پرهیر کند اما شیخ دربند توجهی به هیچکدام از این درخواستهای غیرقانونی و احضارهای پیاپی نکرد. (گزارشی کاملی از انتشار روزنامهی خرداد و مطالب آن را میتوانید در بخش «آشنایی با نوری» بخوانید و بهزودی در «خردادنامه» مهمترین مطالب منتشر شده در رزونامهی خرداد بازتاب خواهد یافت)
سرانجام خرداد توقیف و عبدالله نوری به دادگاه ویژهی روحانیت کشانده شد، دادگاهی که نوری آن را با استنادهای فراوانی «غیرقانونی» دانست. دادگاه نوری، نطقهی عطف اصلاحطلبی ایران بود. او دفاعیاتی تاریخی داشت که در کتاب «شوکران اصلاح» از همهی مطالابت و خواستههای اصلاحانهی مطرح شده در خرداد دفاع کرد. (گزارشی کاملی از انتشار دادگاه عبدالله نوری را میتوانید در بخش «آشنایی با نوری» بخوانید و بهزودی در «شوکران اصلاح» متن کامل دفاعیات عبدالله نوری منتشر خواهد شد)
اگر دفاعیات نوری در دادگاه آبان 77 در تاریخ ثبت شد، عقبنشینی محمد خاتمی و عدم دفاع وی از چهرهی برجستهی اصلاحطلبی ایران، عبدالله نوری نیز در تاریخ دوران اصلاحطلبی محفوظ است.
خاتمی پیش از نوری، همین معامله را با غلامحسین کرباسچی کرد و در حالی که پیروزی جریان اصلاحی در انتخابات دوم خرداد، به مقدار قابل توجهی به تلاشهای شهرداری تهران گره خورده بود، شهردار تهران ابتدا محاکمه شد و سپس به زندان رفت و محمد خاتمی سکوت کرد. در همان زمان بسیاری زندانی شدن کرباسچی را تاوان انتقام پیروزی خاتمی و آزمونی برای وی دانستند اما او باز هم ساکت ماند و تنها ابراز تاسف کرد.
براساس همین منش در دادگاه نوری نیز خاتمی تنها ابراز تاسف کرد و در پشتپرده همراه گروهی از سران کشور شد که با رایزنی تلاش داشتند، نوری به زندان نرود. نتیجهی رایزنی پشت پرده با عالیترین مقمام کشوری این بود که نوری باید دست از دفاعیان خود بشوید تا به زندان نرود.
عبدالله نوری اما تن به معامله نداد تا در برابر شکل اصلاحطلبی عقبروی خاتمی و معاملهگر کروبی، مدل نوینی از اصلاحطلبی را به نمایش گذارد. هاشمی رفسنجانی سالهای بعد تایید کرد که رایزنی شده بود تا نوری از دفاعیات خود کوتاه بیاید و به زندان نرود اما او پیشنهاد ما را نپذیرفت و به زندان رفت. اکنون نیز محمد عطریانفر استنادی مشابه میآورد و همهی اینها به مدل اصلاحطلبی عبدالله نوری غنا میبخشد.
با این همه جای شگفتی است که اصلاحطبانه میانهرو و تفریطی هرگز از مدلهای عقبرو و معاملهگر خود دست نمیشویند و هر بار با اتکا به همین مدلها ÷یش میوند و فریب دستگاه قدرت را میخورند.
در انتخابات اخیر نیز، همچنان شاهد هستیم که مدل راستین اصلاحطلبی به راهبری نوری را کناری نهادهاند و دست به دامان مدل معامله با دستگاه قدرت شدهاند.

